Introductie: APK in Nederland

21-12-2015

De Algemene Periodieke Keuring (APK) is een in Europa wettelijk verplichte keuring voor voertuigen. De keuring heeft als doel de verkeersveiligheid te vergroten en het milieu te beschermen. De APK geldt voor personenauto's, bedrijfswagens en getrokken materieel (opleggers en aanhangwagens) met een toegestane maximum massa boven 3500 kg.

APK

In Nederland is de verplichting om voertuigen periodiek te laten controleren geregeld in de Wegenverkeerswet 1994. Daarmee geeft Nederland invulling aan de Europese Richtlijn 2009/40/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten op het gebied van de periodieke technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens. 

 


Geschiedenis APK in vogelvlucht 

  • De Algemene Periodieke Keuring (APK) is in 1981 ingevoerd in Nederland voor de zware voertuigen (de ‘APK-1’ voertuigen). Op 1 september 1982 waren alle ‘APK-1’ voertuigen tenminste eenmaal gekeurd. 
  • De verplichte keuring voor personen- en bestelauto’s (‘APK-2’ voertuigen) is in 1985 ingevoerd. 
  • Eind jaren tachtig is de telefonische afmelding van APK keuringen bij de toenmalige Rijksdienst voor het wegverkeer geleidelijk vervangen door de afmelding via de datacommunicatie van het RAI Documentatie Centrum (RDC). Inmiddels heeft de RDW meerdere providers aangewezen die de APK afmeldingen richting de RDW verzorgen. 
  • De verplichte sticker op de kentekenplaat is in 1994 afgeschaft. 
  • Per januari 1997 is de roetmeting een verplicht onderdeel geworden van de APK voor voertuigen met een dieselmotor. 
  • Sinds 1 januari 1998 moet voor voertuigen met een benzine of LPG-motor verplicht een viergasmeting uitgevoerd worden.
  • Vanaf 1 april 2012 wordt bij moderne voertuigen het Onboard Diagnosesysteem (EOBD) uitgelezen.
  • Per 1 mei 2014 moeten alle APK-erkenningshouders beschikken over een rollen- of platenbank. 


Belangrijke wijzigingen sinds 2000
In 2000 is in Nederland een aantal zogenaamde verbeterpunten bij de APK doorgevoerd, waarbij o.a. het toezichtbeleid op het APK-bedrijf en met name de APK-keurmeester is aangepast. Sinds 2002 is er meerdere jaren gediscussieerd over de frequentie van de APK.
Op 6 juli 2007 heeft het kabinet uiteindelijk ingestemd met het voorstel van Minister Eurlings om per 1 januari 2008 de frequentie van de APK voor personenauto’s met benzinemotor te verlagen.

In 2006 zijn door de RDW de regels vereenvoudigd op vooral het administratieve vlak en voor de uitvoering van de dieselroetmeting.
De eerste fase van de modernisering van de APK is ingevoerd op 1 mei 2009. Minister Eurlings heeft dit op 16 januari 2009 per brief aan de Tweede Kamer laten weten. Hierbij is tevens aangegeven is dat de verdere modernisering van de APK een continu aandachtspunt zal blijven.

De tweede fase van de modernisering van de APK is ingevoerd op 1 april 2012, waarbij het o.a. mogelijk is geworden het Europees Onboard Diagnose systeem (EOBD) te gaan gebruiken als alternatief voor de viergasmeting voor personenauto's en bestelauto's die na 1 januari 2006 voor het eerst zijn geregistreerd.

Europese harmonisatie
Sinds juli 2012 wordt er in de EU gesproken over een verdere harmonisatie van de APK.

Standpunt RAI Vereniging 
RAI Vereniging ziet in de APK een effectief middel om de verkeersveiligheid én duurzaamheid van voertuigen en mobiliteit te vergroten. Zij is van mening dat de APK daarom uitbreiding verdient, onder andere door een controle op bandenspanning, een schokbrekertest, een controle op werking van het roetfilter en van de katalysator. Daarbij zouden omwille van verkeersveiligheid ook aanhangers lichter dan 3,5 ton APK-plichtig moeten worden.

Meer informatie over de APK: